L’eco luntano
ca chiano se perde
d’‘o suono ‘e nuvena,
ce porta na nota
‘ntunata d’‘a musica
doce ‘e Natale.
Pe’ ll’aria,
prufumo ‘e Dicembre,
l’addore d’‘e ppigne.
Pe' vvie,
frasturnate ‘e rummore,
na smania ‘e sereno.
E ll’uocchie
s’aizeno ‘ncielo
cercanno na lampa cchiù nova
ca desse a stu munno
cuncreta certezza,
ca desse a nu suonno,
vacante ‘e speranza,
chiarore ‘e n’at’alba,
n’at’alba ‘e Natale.
Luciano Somma